Moral
Kiedy wyszłam za Arthura, wiedziałam, że wszyscy są przekonani, iż zależy mi tylko na jego fortunie. Powtarzałam sobie, że opinie innych nie mają znaczenia, ale na łożu śmierci położył mi w dłoniach kartonowe pudełko i powiedział, że nie dostanę jego pieniędzy. Po pogrzebie otworzyłam je i odkryłam, że wiedział o mnie więcej niż ktokolwiek inny.
Kiedy Arthur wręczył mi to pudełko, jego troje dzieci stało za drzwiami szpitala i już decydowało, co ich zdaniem mi się należy.
Arthur ich słyszał. Miał zamknięte oczy, ale za każdym razem, gdy ich głosy się podnosiły, jego palce mocniej zaciskały się na mojej dłoni.
Potem otworzył oczy.
— Camille — wyszeptał.
Pochyliłam się nad nim.
— Jestem tutaj.
Jedną słabą ręką sięgnął pod koc i wyjął stare kartonowe pudełko. Na górze widniało moje imię napisane czarnym markerem.
— Arthur, co to jest?
