— Podpisuj.
Tatiana podniosła wzrok znad dokumentów i z niedowierzaniem spojrzała na swoją przyszłą teściową. Nie spodziewała się, że rozmowa przybierze taki obrót. Przed nią leżały papiery, które Lidia Pawłowna najwyraźniej przygotowała wcześniej.
— Podpisuj zrzeczenie się wszelkich roszczeń do majątku mojego syna. Mój syn nie będzie żył z biedaczką.
Tatiana przez chwilę milczała. Kochała Andrieja i wierzyła w ich wspólną przyszłość, ale jego matka od samego początku nie potrafiła zaakceptować wybranki syna. Lidia Pawłowna patrzyła na nią przede wszystkim przez pryzmat pochodzenia i sytuacji materialnej. „Wiejska” narzeczona nie pasowała do jej wyobrażeń o kobiecie, z którą powinien związać się Andriej.
Tatiana zamknęła teczkę z dokumentami.
— Niczego nie podpiszę.
Odpowiedź była spokojna, lecz stanowcza.
— W takim razie ślubu nie będzie — oznajmiła Lidia Pawłowna.
Tatiana nie zamierzała jednak podejmować decyzji pod presją. Nie chciała rozpoczynać małżeństwa od podpisywania dokumentu tylko dlatego, że przyszła teściowa uważała ją za osobę gorszą ze względu na brak pieniędzy czy odpowiedniego statusu.
Andriej musiał dokonać wyboru
Wieczorem Andriej wysłuchał wszystkiego, co się wydarzyło, i dokładnie przeczytał dokumenty. Sytuacja była dla niego jasna. Jego matka próbowała postawić warunek, który miał zdecydować o przyszłości jego związku.
Nie zgodził się na to.
Stanowczo powiedział Lidii Pawłownie, że zamierza poślubić Tatianę i nie pozwoli, aby przygotowane przez nią dokumenty przekreśliły ich plany.
Ślub się odbył.
Nie był wystawny. Młodzi zdecydowali się na skromną uroczystość, ale atmosfera była ciepła, a dla nich najważniejsze było to, że mogli rozpocząć wspólne życie zgodnie z własną decyzją.
Ziemia, która początkowo nie miała wielkiej wartości
Po ślubie Tatiana i Andriej zaczęli budować dom. Mieli do dyspozycji działkę za miastem, którą Tatiana odziedziczyła po swoim dziadku.
Początkowo ziemia nie przedstawiała dużej wartości. Okolica nie była szczególnie rozwinięta, dlatego działka nie robiła na nikim większego wrażenia. Dla młodego małżeństwa miała jednak inne znaczenie — właśnie tam chcieli stworzyć własny dom i rozpocząć kolejny etap wspólnego życia.
Przez następne trzy lata sytuacja w okolicy bardzo się zmieniła. Rejon zaczął szybko się rozwijać. Pojawiły się drogi, centrum handlowe i szkoła.
Wraz z rozwojem infrastruktury wzrosło również zainteresowanie ziemią. Cena działek poszybowała w górę, a teren, który wcześniej nie wzbudzał większych emocji, nagle stał się niezwykle cenny.
Zmiana nie umknęła uwadze Lidii Pawłowny.
Niespodziewana prośba teściowej
Pewnego dnia przyjechała do Tatiany i Andrieja bez zaproszenia. Tym razem nie mówiła już o biednej synowej ani o zabezpieczaniu majątku swojego syna.
Miała zupełnie inną sprawę.
— Potrzebuję niewielkiej części twojej ziemi. Chcę zbudować sobie domek.
Tatiana doskonale pamiętała ich rozmowę sprzed ślubu. Kobieta, która kiedyś nazywała ją biedaczką i żądała podpisania dokumentów dotyczących majątku Andrieja, teraz sama prosiła ją o część działki odziedziczonej po dziadku.
Tatiana nie urządziła awantury. Nie zaczęła również przypominać teściowej wszystkich dawnych słów.
Odpowiedziała krótko:
— Nie.
