Scena, którą zbudowałem
Moje dłonie nigdy już nie czuły się naprawdę czyste.
Cztery lata szpitalnych środków dezynfekujących podrażniły moją skórę, pozostawiając popękane kostki i trwale suche dłonie. Żaden balsam nie mógł tego całkowicie naprawić, ponieważ uszkodzenia wydawały się głębsze niż powierzchnia. Nawet gdy nie byłem na służbie, towarzyszył mi ostry, sterylny zapach, dowód na to, że spędziłem dwudziestkę na szpitalnych korytarzach, a nie w zwykłych miejscach, w których powinni przebywać ludzie w moim wieku.
Otworzyłem tylne drzwi domu mojej zmarłej matki o 20:14 w czwartkowy wieczór.
W domu kiedyś pachniało cynamonem i starymi książkami w miękkich okładkach, które mama trzymała na każdym stole. Ten komfort zniknął, zastąpiony sztuczną lawendą Victoria kupioną od jakiejś luksusowej marki dyfuzorów – zapachem, który miał sugerować spokój w domu, w którym go nie było.
Głos Haley dotarł do mnie, zanim wszedłem do środka.
