Władysława poznała na przyjęciu u przyjaciółki – był wysoki, wysportowany, pracował jako inżynier w firmie budowlanej, zarabiając sto dziesięć tysięcy rubli miesięcznie. Wynajmował małe mieszkanie na Szczukinskiej, ale to nie przeszkadzało mu w staraniach o względy Weroniki – przynosił kwiaty, zapraszał do restauracji, otaczał ją uwagą, która była jak ciepło w zimny dzień. Po roku zdecydowali się na ślub – skromny, w urzędzie stanu cywilnego, bez wystawnych przyjęć, które były dla nich tylko zbędnym luksusem, który nie miał znaczenia w obliczu ich miłości, która była dla nich najważniejsza. Po ślubie Władysław wprowadził się do dwupokojowego mieszkania Weroniki na Profsojuznej – to ona była jego właścicielką, to ona płaciła za niego rachunki, to ona była główną żywicielką rodziny, zarabiając sto czterdzieści tysięcy rubli jako menedżerka ds. zakupów w sieci handlowej. Jednak mąż od razu zaczął zachowywać się jak pełnoprawny gospodarz, jakby to on był panem tego domu, który był jej, który był jej schronieniem, które miało być jej azylem, które miało być jej wszystkim.
Pewnego wieczoru, gdy słońce zachodziło za horyzontem, a w mieszkaniu panowała cisza, która była jak ciepły koc po długim dniu, Władysław zaproponował: „A może na weekend pojechalibyśmy na daczę?” – a w jego głosie było tyle radości, że Weronika poczuła, jak w jej sercu rodzi się coś, co było jak iskra, która miała rozpalić ogień, który miał zmienić ich życie. „Oczywiście” – odpowiedziała, a w jej głosie było tyle entuzjazmu, że sama się zdziwiła. „Trzeba będzie wypielić grządki, opryskać jabłonie, przygotować dom na sezon” – dodała, myśląc o wszystkich pracach, które czekały na nią na działce, która była jej drugim domem, który był jej schronieniem, które było jej wszystkim. „Daj spokój z grządkami” – odpowiedział, machając ręką w geście, który miał być lekceważący, ale był tylko wyrazem jego lenistwa, które było jego znakiem rozpoznawczym. „Po prostu odpoczniemy, zrobimy grilla, posiedzimy w ciszy, bez obowiązków, bez zmartwień, które są naszą codziennością”.
