Ethan Cole — Założyciel i większościowy udziałowiec.
Twarz mojego ojca straciła kolory, a Vanessa pochyliła się w stronę ekranu, szepcząc, że to musi być jakiś żart.
– Nie jest. Założyłem Northstar. Zostałaś dyrektorem generalnym tylko dlatego, że mianowałem cię na to stanowisko osiemnaście miesięcy temu – wyjaśniłem.
Moja matka wyglądała na zszokowaną, przypominając, że przecież rzekomo pracowałem w dziale operacyjnym. Wyjaśniłem, że to prawda, ale po prostu wolę zarządzać firmą w cieniu, zamiast pojawiać się na okładkach magazynów. Vanessa stała się twarzą Northstar, podczas gdy ja koncentrowałem się na przejęciach, systemach, strategii i kluczowych kontraktach. Pozwoliłem jej na to, ponieważ tego pragnęła, a ja szczerze chciałem, aby odniosła sukces.
Niestety, jej wyniki pogarszały się od miesięcy. Otworzyłem kolejny plik, w którym widniały niezrealizowane cele finansowe, nieautoryzowane wydatki zarządu oraz nazwiska kilku wyższych rangą pracowników, którzy odeszli z powodu jej stylu zarządzania.
– Zamierzałem omówić to prywatnie po Nowym Roku. Ale skoro wszyscy chcą dziś wieczorem licytować się na naszą wartość, równie dobrze możemy użyć rzeczywistych liczb – dodałem.
Mąż Vanessy, Mark, nagle zmarszczył brwi, przypominając, że zarząd rzekomo zatwierdził zakup apartamentu w Miami. Szybko wyprowadziłem go z błędu – zaliczka została obciążona kontem Northstar jako fałszywy wydatek na ekspansję biznesową.
Vanessa odsunęła krzesło, oskarżając mnie o zazdrość. Przedstawiłem jej dwie opcje na następny dzień: pierwsza zakładała obniżenie jej wynagrodzenia, ograniczenie wydatków i poddanie kluczowych decyzji nadzorowi zarządu. Druga opcja to przyjęcie jej rezygnacji. Ojciec natychmiast zaprotestował, prosząc, bym nie niszczył siostry z powodu jednej rodzinnej kłótni. Uświadomiłem mu, że ta kolacja nie stworzyła problemu – sprawiła jedynie, że przestałem ją przed nim chronić.
Następnego ranka Vanessa dzwoniła dwanaście razy. Kiedy w końcu odebrałem, oskarżyła mnie o upokorzenie. Przypomniałem jej, że prosiłem o prywatne spotkanie kilka tygodni wcześniej, ale odwołała je, by polecieć firmowym odrzutowcem do Miami z Markiem, przyjaciółmi i osobistym trenerem.
Do popołudnia sytuacja stała się znacznie poważniejsza. Nasza dyrektor operacyjna, Elena Ramirez, zadzwoniła do mnie po tym, jak dział finansowy odkrył płatności na kwotę 186 000 dolarów na rzecz firmy konsultingowej o nazwie Blue Harbor Strategy. Faktury opisywały „usługi rozwoju rynku”, jednak nikt nie mógł znaleźć raportów, prezentacji ani żadnego dowodu na to, że firma ta faktycznie cokolwiek zrobiła. Każda płatność została osobiście zatwierdzona przez Vanessę.
Pojechałem prosto do siedziby Northstar. Vanessa przybyła ze swoim prawnikiem i kategorycznie oświadczyła, że nie zamierza rezygnować.
Położyłem faktury Blue Harbor na stole w sali konferencyjnej.
– W takim razie to wyjaśnij – powiedziałem.
Po raz pierwszy od świątecznej kolacji moja siostra wyglądała na szczerze przerażoną.
