Nowa rodzina rzeczywiście się wprowadziła
Andriej spakował swoją torbę i ruszył w stronę windy. Na pożegnanie odwrócił się jeszcze i rzucił:
— Jeszcze tego pożałujesz!
Nie odpowiedziałam.
Zamiast tego przekazałam komplet kluczy nowym właścicielom.
Córka Oksany natychmiast pobiegła obejrzeć duży pokój. Po chwili zapytała, czy można ustawić biurko przy oknie.
Mimowolnie się uśmiechnęłam.
Biurko rzeczywiście pasowało tam idealnie.
Ostatecznie więc w mieszkaniu naprawdę pojawiła się nowa rodzina — dokładnie tak, jak zapowiadał Andriej. Tyle że nie była to rodzina, którą sam zamierzał tam sprowadzić, a on nie miał już z tym miejscem nic wspólnego.
Nie było już czego „odgrywać na nowo”
Później Andriej wysłał mi wiadomość. Prosił, żebyśmy „wszystko rozegrali jeszcze raz” i spróbowali odwrócić to, co się wydarzyło.
Nie odpowiedziałam.
Nie było już czego odwracać.
Przez 11 lat byliśmy małżeństwem, ale mieszkanie kupiłam na długo przed ślubem. Mimo to Andriej uznał, że może zdecydować za mnie, kiedy mam opuścić własny dom, gdzie mam zamieszkać i komu należy oddać mój pokój.
Sam przygotował miejsce dla swojej nowej rodziny, nie pytając mnie o zdanie. Nie przewidział tylko jednego: że ja również mogę podjąć własną decyzję.
Czy Nina powinna była uprzedzić męża?
Jak oceniacie jej postępowanie? Czy Nina powinna była wcześniej powiedzieć Andriejowi o sprzedaży mieszkania, czy to on sam przekreślił możliwość szczerej rozmowy w chwili, gdy postanowił wyrzucić prawowitą właścicielkę z jej własnego domu i sprowadzić na jej miejsce inną kobietę z dzieckiem?
