Ten wtorek zaczął się od tego, że Derek trzaskał szufladami w naszej sypialni, wściekły o wyciąg z karty kredytowej. Oskarżył mnie o marnowanie pieniędzy, bo kupiłam jedzenie i prezent za osiemdziesiąt dolarów dla chorej mamy. Próbowałam mu wytłumaczyć, ale go to nie obchodziło. W jego oczach wszystko, co robiłam, było złe.
Potem kazał mi się ubrać. Powiedział, że jedziemy do mojej mamy.
Ale po dwudziestu minutach zorientowałam się, że jedziemy w zupełnie przeciwnym kierunku. Derek zatrzymał samochód przy opuszczonym przystanku autobusowym w niebezpiecznej części miasta.
