Tej nocy leżałam bezsennie, myśląc o każdym mężczyźnie przed Seanem.
O tych, którzy wyszukiwali w Google informacje o moim majątku przed naszą drugą randką.
Jej głos krążył mi po głowie.
Sean był inny.
Sean przyniósł mi zupę, kiedy byłam chora i przypomniał sobie o urodzinach mojej mamy.
„Źle zrozumiała” – powiedziałam do pustego pokoju. „Musiała źle zrozumieć”.
Ale wątpliwości już we mnie zadomowiły się.
Rano byłam wyczerpana i pusta.
Usiadłam przy kuchennym stole i podjęłam decyzję, która zawstydziła mnie już w trakcie jej podejmowania.
Sean był inny.
„Muszę wiedzieć” – powiedziałam na głos. „Nie mogę wyjść za niego, mając to wszystko”.
Pomysł był prosty i okropny.
Gdybym skonfrontowała się z Seanem bezpośrednio, uśmiechnąłby się i zaprzeczył wszystkiemu.
Uwierzyłabym mu, bo chciałam.
Musiałam go zobaczyć, kiedy myślał, że nikt ważny nie patrzy.
