Mój teść wyrzucił mnie i moje sześcioro dzieci na ulewę, krzycząc: „Tylko prawdziwa krew należy do tego domu.” Ale w chwili, gdy wspomniałam nazwisko widniejące w akcie własności, jego wyraz twarzy zmienił się, a wszyscy obserwujący nagle przestali się śmiać.

„Cynthia” — powiedziała słodko — „bądźmy rozsądni. Przepisz prawa do domu, a dam ci 150 000 dolarów. Zaczniesz od nowa gdzie indziej.”

„A jeśli odmówię?”

Jej głos stwardniał.

„Udowodnimy, że jesteś niezdolna do opieki nad dziećmi. Jesteś niestabilna, bez pieniędzy i sama z sześciorgiem dzieci. Zastanów się dobrze.”

—

Moje oczy zapiekły, ale głos mi nie zadrżał.

„Do zobaczenia w sądzie, Margaret.”

I się rozłączyłam.

—

Tego popołudnia spotkałam Rebeccę Stone. Była spokojna, konkretna i przenikliwa. Otworzyła teczkę, przejrzała dokumenty i skinęła głową.

„Andrew przyszedł do mnie kilka miesięcy temu” — powiedziała. — „Wiedział, że to może się stać.”

Odtworzyła nagranie z pendrive’a.

Andrew pojawił się na ekranie, wychudzony i zmęczony, ale jego oczy były jasne.

„Jeśli to oglądasz, Cynthia, znaczy, że próbowali cię skrzywdzić…”

I tak dalej.