Potem powoli zdjął zegarek i położył go obok pudełka z ciastem na blacie. Podwinął rękawy niebieskiej koszuli ze spokojną precyzją, poruszając się tak samo, jak kiedyś, naprawiając samochody w naszym garażu.
Nic w jego działaniach nie było pospieszne, co w jakiś sposób sprawiało, że wszystko było jeszcze bardziej przerażające. Potem lekko odwrócił głowę w moją stronę.
„Lauren, wyjdź na zewnątrz” – powiedział stanowczo, nie odrywając wzroku od Kyle’a.
Szedłem w stronę tylnego ganku z sercem bijącym tak mocno, że ledwo mogłem oddychać. Z kuchennego okna zajrzałem do środka i zobaczyłem, jak Kyle podskoczył zbyt gwałtownie, a jego krzesło głośno zaskrzypiało po podłodze.
Sharon nagle odsunęła się od stołu, gdy panika zastąpiła jej wcześniejszy spokój. Niezgrabnie opadła na ziemię i pospiesznie wyszła z pokoju na czworakach, uderzając o stołek, próbując uciec, zanim cokolwiek się wydarzy.
Potem mój ojciec podszedł prosto do mojego męża.
Wszystko, co nastąpiło później, trwało mniej niż minutę, ale całkowicie odmieniło moje życie. Mój ojciec nie krzyczał ani nie stracił panowania nad sobą, co w jakiś sposób sprawiło, że było jeszcze bardziej intensywnie.
Przeszedł przez kuchnię, złapał Kyle’a za przód swetra i rzucił nim o ścianę z taką siłą, że zdjęcie w ramce obok lodówki poruszyło się. Pewność siebie Kyle’a zniknęła natychmiast, zastąpiona szokiem i strachem.
