Niespodziewany powrót babci Evelyn
Ciężkie drzwi wejściowe powoli się otworzyły.
W progu stała babcia Evelyn, a za nią dwóch wysokich mężczyzn w czarnych garniturach.
Nie wyglądała na zaskoczoną ani zdenerwowaną. Jej twarz pozostawała spokojna, jakby od początku wiedziała, że właśnie tak zakończy się ten wieczór.
– Babciu… – wyszeptałam.
Beatrice szybko otrząsnęła się z zaskoczenia.
– Proszę się do tego nie wtrącać – powiedziała. – Uczę tę bezwstydną synową rozumu, bo śmie sprzeciwiać się własnemu mężowi. Wyrzucam ją z domu mojego syna!
Babcia uniosła dłoń.
Ten niewielki gest wystarczył, by zatrzymać Beatrice.
– Uczyć ją rozumu? Wyrzucić ją? – powtórzyła babcia Evelyn i zaśmiała się krótko, bez śladu rozbawienia.
Potem spojrzała Beatrice prosto w oczy.
– Nie możesz wyrzucić właścicielki z jej własnego domu.
Beatrice znieruchomiała.
– O czym pani mówi? Ten dom należy do mojego syna. Frederick go kupił.
Frederick, który chwilę wcześniej był pełen gniewu i pewności siebie, nagle zbladł.
Zaczął się pocić.
Spojrzał na matkę, później na babcię, a następnie na mnie.
– Babciu, proszę… – powiedział cicho.
Evelyn całkowicie go zignorowała.
– Dom twojego syna? Czy naprawdę nigdy nie zastanawiałaś się, skąd Frederick wziął zaliczkę w wysokości trzech milionów euro, skoro pracował dopiero od dwóch lat?
Beatrice spojrzała na syna, oczekując natychmiastowego wyjaśnienia.
Frederick nie potrafił spojrzeć jej w oczy.
– To była premia z firmy – odpowiedział słabo.
Jego ton zdradzał jednak, że sytuacja była znacznie bardziej skomplikowana, niż Beatrice do tej pory sądziła.
Problemy przeniosły się również do hotelu
Wkrótce stało się jasne, że konflikt nie kończył się na domu i rodzinnej awanturze. W hotelu pojawiły się kwestie finansowe, które wymagały natychmiastowego wyjaśnienia.
Podczas rozmowy dotyczącej kosztów operacyjnych zwróciłam uwagę, że według raportu wzrosły one w ostatnim tygodniu o 5 procent.
Pojawiła się również firma doradcza, której działalność wzbudziła podejrzenia. Poprosiłam pana Walkera o jej sprawdzenie.
Okazało się, że została zarejestrowana zaledwie dwa tygodnie wcześniej.
– Panie Rodrigo, nie przyszłam tu po to, żeby robić sobie wrogów. Chcę chronić swoje aktywa. Kto autoryzował tę płatność? – zapytałam.
Pan Rodrigo przełknął ślinę. Spojrzał na pana Walkera, a później na babcię Evelyn, która obserwowała go bez słowa.
– Przepraszam, Pani Dyrektor – powiedział drżącym głosem. – Polecenie wyszło od pana Fredericka.
W pomieszczeniu zapadła cisza.
– Fredericka? Jakie uprawnienia ma mój mąż w tym hotelu? – zapytałam.
Pan Rodrigo wyjaśnił, że Frederick twierdził, iż reprezentuje rodzinę właściciela, i naciskał, aby płatność została zrealizowana jeszcze tego samego dnia.
Ta informacja zmieniła sytuację.
– Od dziś zarządzam pełny zewnętrzny audyt wszystkich działów – powiedziałam. – Panie Rodrigo, dziękuję za szczerość. Proszę przekazać panu Walkerowi wszystkie dokumenty związane z tą umową konsultingową.
Frederick i Beatrice tracą dotychczasowe przywileje
Tymczasem sytuacja Fredericka i Beatrice szybko się pogarszała.
Po jednym z kolejnych incydentów karetka, która zabrała Beatrice, uznała zdarzenie za fałszywy alarm i obciążyła ich pełnym kosztem.
Nie mieli jednak pieniędzy, aby swobodnie pokrywać kolejne wydatki.
Za resztę gotówki z portfela Fredericka wynajęli mały, obskurny pokój w pensjonacie na skraju miasta.
Frederick próbował uzyskać dostęp do konta z wypłatą w swojej dawnej firmie, lecz konto było zablokowane.
Próbował również skorzystać z firmowej karty kredytowej, ale transakcja została odrzucona.
Babcia Evelyn odcięła mu dostęp.
Frederick zrozumiał, że nie dysponuje już zasobami, na których wcześniej polegał.
– Myśli, że żartuję – mruknął, patrząc na stary laptop, który wciąż posiadał.
Wtedy przypomniał sobie o czymś, co uznał za swoją ostatnią broń.
