Wróciłam, ale nie sama
Minęło zaledwie kilka godzin, kiedy ponownie stanęłam przed dobrze znanymi drzwiami. Tym razem nie byłam jednak sama. Towarzyszyła mi Wiera oraz nowi właściciele mieszkania.
Drzwi otworzył Andriej.
Już w przedpokoju zobaczyłam, że nie tracił czasu. Stała tam zdezorientowana kobieta o imieniu Kristina. Obok niej był jej dziewięcioletni syn, a wokół leżały rzeczy, które ze sobą przywieźli.
„Nowa rodzina” zdążyła więc przyjechać.
Andriej spojrzał na mnie z wyraźnym zaskoczeniem.
— Nina, po co wróciłaś? — zapytał oszołomiony.
Odpowiedziałam spokojnie:
— Przyszłam przekazać mieszkanie nowym właścicielom.
W korytarzu zapadła cisza.
Przez chwilę nikt się nie odzywał. Andriej patrzył najpierw na mnie, później na Wierę, a następnie na stojących obok Michaiła i Oksanę. W końcu dotarło do niego znaczenie moich słów.
Wtedy wybuchł.
— Jakim właścicielom?! To mieszkanie jest nasze! Przez 11 lat płaciłem rachunki! Nie miałaś prawa sprzedawać go za moimi plecami!
Nie zamierzałam słuchać jego oskarżeń w milczeniu.
— A ty miałeś prawo sprowadzić tutaj kochankę i wysłać mnie do siostry? — odpowiedziałam stanowczo.
Kristina poznała prawdę
Wtedy sytuacja zmieniła się po raz kolejny. Kristina wyraźnie pobladła.
Najwyraźniej również ona nie znała całej prawdy o mieszkaniu i planach Andrieja.
— Andriej, mówiłeś, że po rozwodzie mieszkanie przypadnie tobie! — powiedziała. — Ja już wyprowadziłam się z poprzedniego mieszkania!
Okazało się więc, że Andriej przedstawiał jej zupełnie inną wersję sytuacji. Kristina przyjechała z synem i rzeczami, przekonana, że przeprowadza się do miejsca, które po rozwodzie będzie należało do niego.
Nie chciała jednak uczestniczyć w awanturze. Zabrała syna oraz swoje rzeczy i wyszła.
Andriej został sam ze mną, Wierą i nowymi właścicielami.
Wtedy zaczął gorączkowo szukać sposobu na odwrócenie sytuacji. Domagał się, żebym przynajmniej podzieliła się z nim pieniędzmi ze sprzedaży. Chwilę później żądał anulowania całej transakcji.
Oksana nie zamierzała wdawać się z nim w długą dyskusję.
— Kupiliśmy to mieszkanie i przyjechaliśmy po klucze. Pańskie plany dotyczące cudzej własności nas nie interesują — powiedziała spokojnie.
Po tych słowach Andriej wreszcie zrozumiał, że jego plan się rozpadł.
