Rok później spotkali się ponownie
Minął rok. Jelena znów pojawiła się na dworcu i przypadkiem zobaczyła znajomą twarz.
Był tam Kryłow.
Tym razem nie zachowywał się jednak jak człowiek, którego zapamiętała z ich pierwszego spotkania. Spokojnie i uprzejmie rozmawiał ze starszą kobietą, pomagając jej ustawić bagaż na taśmie. Nie było w nim śladu dawnej wyniosłości.
Kiedy zauważył Jelenę, wyraźnie się speszył.
— Dzień dobry. Staram się — powiedział cicho.
— I wychodzi panu — odpowiedziała z uśmiechem.
Sprawiedliwość nie zawsze oznacza najsurowszą karę
Później, patrząc przez okno odjeżdżającego pociągu na pozostający coraz dalej peron, Jelena wracała myślami do całej historii.
Mogła wykorzystać swoje stanowisko i zażądać dla inspektora dotkliwych konsekwencji. Zamiast tego wybrała formalną skargę, spokojnie opisując to, co rzeczywiście się wydarzyło.
Ostatecznie ta reakcja doprowadziła nie tylko do kontroli, lecz także do zmiany zachowania człowieka, który wcześniej nie dostrzegał problemu w swoim stosunku do innych.
Jelena pomyślała wtedy, że prawdziwa sprawiedliwość nie zawsze musi oznaczać bezwzględną karę. Czasami jej sens polega również na tym, by człowiek dostał możliwość zauważenia własnych błędów, przyznania się do nich i zmiany swojego postępowania, nie tracąc przy tym szacunku do innych ludzi.
